Rusland

Artikel 16/7/2008 De Pers

Na elf jaar moet het Engelstalige en kritische cultblad The exile in Moskou verdwijnen. Maar met de censuur valt het altijd nog mee.

Onlangs kreeg The exile bezoek van vier Russische opsporingsbeambten. In zijn kantoortje in Moskou werd hoofdredacteur Mark Ames drie uur ondervraagd over de "extremistische, pornografische en anti-Russische inhoud" van het twee-wekelijkse Engelstalige magazine. De speurders namen de jongste editie van The exile mee voor "vertaling en bestudering". Inmiddels weten ze dat The exile"een scheet laat in het gezicht van Rusland". En dat president Medvedev zo liberaal is dat "we in zijn mond kunnen urineren zonder angst voor de gevolgen.

Montagefoto
Dat laatste blijkt niet helemaal waar. Want ofschoon het onderzoek van de Russische justitie niet eens af is, is het zo goed als zeker dat The exile na elf jaar verdwijnt. Niet zozeer vanwege de laatste editie, want het blad publiceert wel extremere zaken. Zoals: "Recessie Penis", waarbij de opgewonden staat van een afgebeeld mannelijk lid de ernst van de crisis op de Amerikaanse huizenmarkt aangeeft. Of een montagefoto van Vladimir Poetin die, in een Hitlerjugend-sfeer, schouderklopjes krijgt van de Fuhrer.

Dat het cultblad moet sluiten komt volgens Ames vooral doordat adverteerders en geldschieters het opeens laten afweten. Ze zijn bang te worden geassocieerd met een titel die door de autoriteiten op de korrel wordt genomen.
Het gedoe rond The exileis volgens sommigen het zoveelste bewijs van toenemende censuur in Rusland. Met de persvrijheid is het onder president Poetin snel bergafwaarts gegaan luidt de overheersende mening. Op ranglijsten van internationale perswaakhonden bungelt Rusland vrijwel onderaan, met landen als Soedan en Noord-Korea. De drie nationale TV-zenders zijn sinds 2000 onder controle van het Kremlin gebracht, zo wordt beargumenteerd. Diverse onafhankelijke kranten en weekbladen in Rusland zijn (nood) gedwongen gestopt of in handen van regeringsgezinder eigenaren gekomen - zoals staatsbedrijf Gazprom. Journalisten die een groot schandaal op het spoor zijn of uitgesproken kritiek uiten op autoriteiten, moeten dat al te vaak met bedreiging, molestatie of zelfs de dood bekopen. De daders en opdrachtgevers worden zelden gepakt; neem de zaak-Anna Politkovskaja.

Bijna duizend tv-kanalen
Toch is de internationale kritiek op het gebrek aan persvrijheid overdreven. Het begint al met de cijfers. Tussen 2000 en 2008 werden volgens het Comite ter Bescherming van Journalisten in Rusland vijftien journalisten vermoord. Een groot aantal. Maar wel de helft minder dat onder Boris Jeltsin in de "vrije" jaren negentig. Niet bij alle vijftien was overigens een verband met journalistiek werkelijk aantoonbaar. Zo zou er in 2 gevallen zijn gemoord vanwege een uit de hand gelopen homoseksuele relatie. Het valt ook moeilijk vol te houden dat de Russische media niet pluriform zijn. Behalve de drie nationale zenders zijn er bijna duizend tv-kanalen, ruim 650 radiostations en 50.000 kranten en weekbladen. Veel gedrukte media kunnen het beste omschreven worden als pulp. In de jacht naar hoge verkoopcijfers nemen ze gerust een loopje met de feiten. Moskovskij meldde in april dat Poetin er een relatie met een turnster (25) op nahoudt. Dit werd door de hele wereldpers overgenomen, maar was verzonnen, bekende een journalist van de krant later. "Doen we wel vaker".

(Dit vind ik het beste stuk)
De Russische journalistiek is overwegend patriottistisch en bericht welwillend over de machthebbers. Voor een deel ligt dat aan de media zelf, voor een deel aan zelfcensuur. Maar geen kritiek op Poetin? Zelfs de uitgesproken pro-Kremlin krant Izvestia dreef in maart de spot met Poetin toen deze leiders van 's lands politieke partij werd zonder er lid van te willen worden. De gewone Rus kijkt - net als in de nadagen van de Soviet-Unie - door de propagande heen. En de middenklass weet wel dat ze terechtkan bij goed geinformeerde bladen als Kommersant en Vedomosti, die scherp schrijven over de corruptie, bureaucratie en bestuurlijke blunders. En dan is er ook nog de ultraliberale radiozender Echo Moskwa, ironisch genoeg eigendom van Gazprom. Voor buitenlanders en Russen die het Engels beheersen is er de door Derk Sauer opgerichte gratis krant The Moscow Times, met vrijwel nooit een positief woord over de politieke heersers. Poetin, Medvedev en consorten werden recent door een columniste van de krant omschreven als "voormalige KGB-schurken" en "een straatbende".

Horzels
De persvrijheid staat in Rusland wel degelijk onder druk. Met name in de regio's, waar autoriteiten plaatselijke media zien als vehikels om hun straatje schoon te vegen. Maar ook daar beginnen websites zich vaker als horzels te manifesteren. Niettemin is er artikel 4 van de Wet op de Massamedia. Die bevat een verbod op publicaties die "extremisme, pornografie en drugsgebruik" propageren. Vooral het begrip "extremisme" is breed uitlegbaar. Dat The exile daar indirect slachtoffer van wordt, mag geen wonder heten. In mening ander land zou het blad waarschijnlijk allang zijn verdwenen.

Hans Crooijmans

Om een idee te hebben van wat ik uitspook in het Oeralgebergte het volgende artikel uit het blad "Buitenlandse Markten" van de EVD. Het is geschreven door Olaf Koens.



BM 5, mei 2008: Rusland Jekaterinburg: Op avontuur in de oblast
Datum: 30.05.2008

Een paar maanden geleden opende EZ-staatssecretaris Frank Heemskerk de jongste NBSO in Jekaterinburg. De economische groei is goed zichtbaar in de Russische regio’s. Vooral de grote industrie draait op volle toeren. En wie denkt dat Jekaterinburg een kleine Russische provinciestad is, heeft het mis.

In de Sovjettijd werd Jekaterinburg, vernoemd naar de vrouw van Peter de Grote, omgedoopt tot ‘Sverdlovsk’. Toen al was de stad zo belangrijk dat Chroetsjov voorstelde om niet Moskou, maar Sverdlovsk tot hoofdstad te benoemen. Zover is het niet gekomen - en inmiddels heeft de stad ook haar eigen naam weer terug. De oblast, het Russische equivalent van de provincie, heeft echter nog altijd de oude Sovjetnaam. Regio en stad bieden met de centrale ligging volop kansen voor het Nederlandse mkb.

Naar Nederlands voorbeeld
De Netherlands Business Support Office (NBSO) mag dan net een paar maanden open zijn, de handelsbetrekkingen tussen Jekaterinburg en Nederland lopen al honderden jaren terug. In 1723 stuurde Peter de Grote een Nederlander naar Jekaterinburg om orde op zaken te stellen. Hij liet de stad fortificeren, stichtte de eerste universiteit en professionaliseerde de mijnbouw. De stad werd opgebouwd naar Nederlands voorbeeld en kreeg ter ere van de generaal de toevoeging ‘burg’, in plaats van het gangbare ‘grad’.

Anno 2008 is Nederland de grootste investeerder in de provincie. Volgens Gerard Hofman, kersverse chief representative van de NBSO, mocht Nederland daarom niet achterblijven. “Veel landen hebben hier een diplomatieke vertegenwoordiging, meestal gaat dat om handelsbetrekkingen.” De regio kent veel specifieke kansen voor Nederlandse ondernemers. Hofman: “Wij zijn bijvoorbeeld traditioneel erg sterk op het gebied van specialistische machinebouw. De Russen moderniseren op dit moment in volle vaart hun industrie, dus daar liggen mogelijkheden. Denk ook aan de chemische industrie en de voedselverwerking.”

Van 12 kilo naar 45 kilo
Rossen Seeds uit het Noord-Hollandse Hem kwam negen jaar geleden voor het eerst in Jekaterinburg. “Toen was daar niks, inmiddels heeft het een hele sprong vooruit gemaakt”, legt Arjen Lekkerkerk uit. “We leveren totaalprojecten. Dus niet alleen de zaden voor de oogst, maar ook de bouw van kassen. In Jekaterinburg hebben we de bestaande kassen gemoderniseerd, speciaal voor de tomaat- en komkommerproductie. We optimaliseren de kassen en installeren een klimaatcomputer. Maar we geven bijvoorbeeld ook advies op het gebied van verkoop en presentatie.”

Het project werpt letterlijk zijn vruchten af. Vroeger leverde 1 vierkante meter maandelijks 12 kilo op, inmiddels benadert het de 45 kilo. “Belangrijk is dat je zonder het geven van advies niet de gewenste resultaten krijgt. Je kunt wel een nieuwe kas met de nieuwste computers in Jekaterinburg neerzetten, maar als de mensen niet weten hoe ze daar mee moeten werken, dan gaat het mis.” Het project in Jekaterinburg, destijds opgezet in samenwerking met EVD, loopt nog steeds. Inmiddels is Rossen Seeds verder bezig op de Russische markt. “In 2014 worden in Sochi de Olympische Winterspelen gehouden. Wij proberen nu de Zuid-Afrikaanse proteabloem te introduceren, luxebloemen die voor 8 à 10 euro per stuk over de toonbank gaan. Als er in Jekaterinburg weer een project komt, zijn we er zeker bij.”

Iedere twee minuten een trein
“Jekaterinburg is een kruispunt, een hub tussen Europa en Azië”, legt Gerard Hofman uit. “Er is hier veel zware industrie te vinden, vooral mijnbouw en metaalindustrie. Bovendien is de infrastructuur aardig ontwikkeld. Vooral de spoorverbinding aan de Trans-Siberische route is van oudsher belangrijk. Iedere twee minuten raast hier een trein voorbij.” Een ander onderwerp dat voor Nederlandse ondernemers interessant kan zijn, is de alom aanwezige milieuproblematiek. “Door de zware industrie is de regio sterk vervuild geraakt. Maar omdat Rusland het Kyotoprotocol heeft ondertekend, liggen hier specifieke kansen op het gebied van afvalverwerking, opslag en luchtzuivering. Weer iets waar Nederlandse bedrijven vaak de juiste kennis voor in huis hebben. Ook de houtindustrie, die op het moment vooral door de Scandinavische bedrijven wordt gedomineerd, is een kansrijke en belangrijke sector”, denkt Hofman.

Afhankelijk van investeringen
Ad Vervoorn van Tebodin heeft de weg naar Jekaterinburg al gevonden. “Wij leveren diensten aan de industrie. Denk bijvoorbeeld aan bierbrouwerijen of autoproducenten. We doen de engineering, regelen de vergunningen en leiden het management van een bedrijf in goede banen. Voor de grote industrie zetten we bijvoorbeeld een nieuwe lijn uit of faciliteren we de uitbreiding.” Tebodin is daarbij sterk afhankelijk van investeringen van de industrie zelf. “Wanneer het in Rusland slecht gaat, zoals tijdens de roebelcrisis eind jaren negentig, dan gaat het met ons ook minder goed. Op dit moment zien we dan ook een sterke groei, jaarlijks wel 40 tot 50 procent.”

Tebodin zette in 1994 al voet aan de grond in Rusland. Sindsdien heeft het advies- en ingenieursbureau een vestiging in Moskou, en vanaf 2006 werkt het bedrijf in Jekaterinburg. “In Irkoetsk hadden wij één lokaal project, in Jekaterinburg zijn we specifiek gaan outsourcen omdat we daar goede kansen zagen liggen. Er zit een sterke technische universiteit en er is veel zware industrie in de regio. Bovendien wordt er veel geïnvesteerd”, vertelt Vervoorn.

‘Als er geen probleem is, hoor je niets. Gaat er iets mis, moet je meteen komen opdraven’

Persoonlijk contact loont
De NBSO brengt Nederlandse en Russische ondernemers bij elkaar. Hofman: “Wij bieden als NBSO een helpende hand aan mkb’ers, waaronder de voor Rusland beschikbare EVD-producten zoals individuele marktbewerking. We verzamelen en analyseren marktinformatie, zoeken naar specifieke sectoren en brengen ondernemers met elkaar in contact.” Want zonder lokale partner is het lastig zakendoen in Rusland. “Je moet je goed voorbereiden wil je hier de markt op gaan. Hoewel het Engels in opmars is, moet je Russisch materiaal meenemen. Vaak kun je beter gebruikmaken van een goede tolk.”
Ook persoonlijk contact is volgens Hofman onontbeerlijk. “Ik durf zelfs te zeggen dat het de eerste regel is voor iemand die op de Russische markt komt. Je kunt niet simpelweg een vertegenwoordiger het werk laten doen, je moet zelf naar Rusland komen of je partner uitnodigen in Nederland. Dat kost uiteraard wat moeite, maar dat laat zich uiteindelijk wel uitbetalen. Vertrouwen is belangrijk in Rusland.” Lekkerkerk kan zich daar volledig in vinden. “Als er geen probleem is, dan hoor je niets uit Rusland. Maar als er iets misgaat, moet je bij wijze van spreken de volgende dag komen opdraven. Je moet er naartoe, persoonlijk contact is erg belangrijk wanneer je voet aan de grond wilt krijgen in Rusland.”

Ze willen graag
De gevreesde Russische bureaucratie is ook in Jekaterinburg een probleem. “Maar die valt te overwinnen”, meent Hofman. “Veel geduld, een goede plaatselijke advocaat en accountant kunnen veel ingewikkeld werk doen. Het verschil is dat in Jekaterinburg de autoriteiten openstaan voor buitenlandse investeerders en dus graag meewerken. Dat kan in Moskou wel eens anders zijn. De oblast heeft bijvoorbeeld een eigen ministerie voor Internationale Handel. Daar valt goed mee te werken.”

Ook volgens Vervoorn is het inmiddels vaak lastiger opereren in Moskou dan in Jekaterinburg. “In Jekaterinburg werkt het ook veel makkelijker met de autoriteiten. Die willen graag. Bovendien is het in de Russische hoofdstad al moeilijker om geschikt personeel te vinden. Ook de grond is er duurder. Natuurlijk spreekt men in Jekaterinburg minder Engels, maar dat vraagt simpelweg om een andere bedrijfsvoering.” Toch mag Rusland volgens Vervoorn niet onderschat worden. “Veel startende ondernemers denken dat hier alles mag - vaak is het tegendeel waar. Je moet echt voldoende tijd uittrekken om in Rusland aan de slag te gaan. Ga dus langs bij de ambassade of NBSO en praat met collega’s, dat is de beste leerschool.”

Late lente
Volgens Gerard Hofman, die permanent in Jekaterinburg woont, is een nadeel aan Jekaterinburg het verkeer, dat net als in Moskou overdag verstopt is. “Gelukkig zijn er belangrijke internationale conferenties op komst die een investeringsimpuls met zich mee kunnen brengen. De bevolking hoopt van harte dat er daarmee verbetering komt.” Hofman, die eerder in Argentinië werkte, heeft ook moeite met het klimaat. “Hier komt de lente pas veel later. Het is twee maanden heet en daarbuiten vooral erg koud. In de winter is het leven wel draaglijk, maar als alle sneeuw smelt, is het een stuk minder. Je hoeft je auto hier dan niet te wassen.”

Zoals je misschien al had begrepen zijn de Russen dol op feesten. Ik besloot een tijdje geleden om een gecombineerd verjaardags- en verhuisfeest te houden. Ik nodigde mijn vrienden en bekenden uit en uiteindelijk zouden er 16 personen komen.


"Oejoejoei!", dacht ik. "Maar het zal wel goedkomen. Ik kocht een paar taarten en wat wijn en dacht dat we altijd nog op de grond zouden kunnen zitten!"

Ik vertelde dit terloops aan een Russische vriend, die vroeg wat we op het feest zouden eten. Want je moet een gedekte tafel, met plek voor alle (!) gasten en een heleboel eten klaar hebben staan! "Dat verwacht iedereen op een verjaardagsfeest!", zei m'n vriend.

Ik begreep dat ik wat teveel hooi op m'n vork had genomen. Ik heb geen 16 zitplaatsen in mijn eenkamerflatje en ik kan niet koken!!!

Op de grote dag had de genoemde vriend drie kameraden op me afgestuurd om alles in orde te maken. Ze bouwden een tafel en stoelen van alles wat ze maar konden vinden en hielpen me met allerlei soorten sallades. Toen de gasten aankwamen, was er waarempel plaats voor iedereen rond de tafel en we konden meteen beginnen met toespraken en proosten.

Ik ben echter ook andere verjaardagsfeesten meegemaakt hier: kwartirniki, waar ik al eerder over geschreven heb; tenten in het bos buiten Moskou of een ritje achter het paard.

Tekst en foto: Astrid Sällström Rykova (Openjet)

Ongeveer 180 kilometer ten zuiden van Ekaterinburg bevindt zich het Karachaymeer. Op de kaart zie je niets bezonders: een meer, wat drooggelegd gebied, berken en dennenbossen. Er lopen zelfs een paar zandwegen doorheen. Een ideaal gebied om door te brengen in de natuur. Als je er komt, zie je ook niets bijzonders: bomen, er fluiten vogels en een zonnetje schijnt over het wateroppervlak. Ideale natuurschoon.

Kijk je goed op de kaart, dan zie je om dit gebied een langwerpige circel. Je gaat naar de legenda en leest, Nucleaire Zone, niet geschikt voor toerisme. Op een satelietfoto zie je dat het meer vol is gestort met grijs beton.









Ondanks de mooie schijn is het een van meest vervuilde en gevaarlijke gebieden op aarde. Het Karachay-meer werd in de jaren vijftig gebruikt om nucleair afval op te slaan. In 1957 heeft er een explosie plaats gevonden die niet veel minder heftig was dan die bij de centrale van Tsjernobyl (7). Meer dan 10.000 mensen zijn geevacueerd. Veel dorpen zijn onbewoonbaar verklaard. Geruchten gaan rond over enorme vissen met twee koppen. Een hoog aantal gevallen van kanker is bekend. Het was ook niet afgelopen in 1957. In 1967 zorgde een windvlaag ervoor dat het nucleaire afval in het riviertje de Tetsja terecht kwam. Het is onbekend wat de gevolgen hiervan zijn geweest en waarschijnlijk nog steeds zijn.

Mij vertelde de jongen die mij vliegtickets verkocht, dat de snelweg tussen Ekaterinburg en Tseljabinsk over het riviertje gaat. Vlak voor de brug staat een bord dat aangeeft dat alle ramen dicht moeten en de auto met een snelheid van harder dan 80 km per uur het riviertje moet oversteken om de inzittenden niet te laten besmetten met straling.

Tot de jaren 90 is het incident angstvallig geheim gehouden. De CIA wist ervan, maar gaf niets prijs uit angst problemen te krijgen met het eigen nucleaire programma.

Een van de sinistere geheimen van de Oeral.

Van onze correspondent in Moskou

Moskou Een deze dagen stapte ik uit op het laatste metrostation van de groene lijn: Rechnoy
Vokzal ('rivierstation'). Ik associëer deze plaats nog het meest met stressvolle reizen naar het vliegveld of propvolle, knalgele Ikea-bussen. Maar deze keer liepen we door het Vriendschapspark naar beneden, naar het water! Daar ligt namelijk Moskva's noordelijke rivierhaven.

De haventerminal is een prachtig klassiek gebouw en langs de kade liggen ontelbare rondvaartboten aangelegd, wachtend op vertrek. Hier vandaan gaan cruiseschepen naar drie verschillende zeeën: de Zwarte Zee, de Kaspische Zee en de Oostzee (Baltische Zee). Verder zijn er kortere tochten van één tot drie dagen te maken en rondvaarten van een of een paar uurtjes.

Wij gingen aan boord van de jaren-'50 boot Sovjetskij Sojuz. De radio speelde oude hits uit vervlogen tijden en op de voorsteven wapperde de rode vlag. Retro is in en vooral de toeristen in Rusland hebben de tendens alles met hamer en sikkel leuk te vinden.

De passagiers op het dek genoten van de heerlijke juni-avond. Enkele bezienswaardigheden onderweg waren een oorlogsschip, een onderzeeboot en zwemmende Moskovieten. Een rondvaart met deze retroboot kost 250 roebel (7 euro) voor volwassenen, kinderen halve prijs.

Tekst en foto: Astrid Sällström Rykova

de poule die ging zo simpel
Oranje slaagde met vlag en wimpel
maar in de kwartfinale stond
Nederland als genageld aan de grond

geniaal is Hiddink's tactiek gebleken
en werd het rood-wit-blauw gestreken
ten bate van het wit-blauw-rood
Oranje was in hoge nood

de watervlugge Arshavin
bijkans ongrijpbaar in 't begin
bleef tot het einde beresterk
verzette aanvallend het meeste werk

maar ook de afstandschoten van Kolodin
gingen er slechts dankzij Van der Sar niet in
in de voor hem allerlaatste interland
hield hij de eerste helft gestand

de tweede helft versloeg de Russische beer
de Hollandse leeuw keer op keer
Arshavin gaf voor met veel gevoel
en Pavlyuchenko scoorde koel

"Tsaar" Hiddink juichte voor "zijn" land
maar de strijd was nog niet gestreden, want
een vrije trap van Sneijder werd mooi
ingekopt door van Nistelrooij

toen kwam het vreemdste hoogtepunt
Rusland werd plots respijt gegund
Kolodin kreeg z'n tweede geel van Michel
en redden tien Russen het nog wel

in de verlenging van een half uur?
maar nee, Michel vond geel ineens te duur
omdat voordat Sneijder onderuit werd gesjeest
de bal al achter zou zijn geweest

Kolodin mocht dus blijven staan
en Rusland ving de verlenging met elf man aan
en het bleek al snel conditioneel
voor de Hollandse elf 30 minuten te veel

weer werd de bal door Arshavin voorgezet
en de rappe Torbinski schoot nummer twee in het net
en al snel scoorde Arshavin het derde punt
en het was hem, eerlijk gezegd, gegund

eerst waren onze jongens fenomenaal
nu bleken de Russen ons fataal
weer wordt Oranje geen kampioen
dus nu moet Hiddink het maar doen

© 2008 Walter W. Krijthe

Vinden jullie ook dat Rusland Kampioen moet worden
word dan lid van deze Hyve

http://rusland1kampioen.hyves.nl/
en nodig al je vrienden uit

Gr brenda

Van onze correspondent in Moskou

Als toerist in Moskou maak je al gauw de fout om eerst naar het Bolsjojtheater te gaan, dan het Poesjkinmuseum te bezoeken en daarna te denken het culturele Rusland te kennen. Maar de Russische cultuur heeft nog een andere zijde.

Om een volledig beeld van het Russische volk te krijgen, moet je je ook laten injecteren met een flinke dosis volkscultuur! Met alle respect voor Tsjaikovski en Repin, wat is meer Russisch dan matroesjka's, de balalaika of een sarafaan?

De beroemde dansgroep van de vorig jaar overleden Igor Moiseyev treedt ongeveer eens per maand op in de Tsjaikovskiconcertzaal midden in de stad (adres: Triumfalnaja plosjchad 4/31). Echt een toeristengedoe, maar dat bedoel ik niet als kritiek. De voorstelling is echt heel indrukwekkend en leerzaam. Dat laatste omdat de professionele dansers dansen tonen vanuit de verschillende regio's van Rusland. Maar het is niet echt lévend. Een mooie buitenkant zonder ziel.

De ziel vind je bij de gewone mensen. Bij hen die nooit een voet gezet hebben op het toneel van de Tsjaikovskizaal. Deze vind je in het Kuzminki park, waar de ouden van dagen in het weekend bij elkaar komen om te dansen. Met schelle stemmen van diep onder uit hun luchtpijp zingen ze hun tjastoesjkies, de dansliederen, begeleid door de vrolijke tonen van de trekharmonika's. Er is altijd wel iemand die een paar lepels tevoorschijn haalt en daarmee heerlijk mee begint te musiceren. De ruwe Sovjet-arbeidershanden klappen in de maat mee.

Als je de levende volkscultuur in een iets meer georganiseerde vorm wilt meemaken heb ik twee tips voor je!

Ga naar de maandelijkse Krutukha - Russische dans- en muziekvoorstellingen - in de DOM club. Dit is Russische volksdans van meesterklasse. Bovendien krijg je hier de kans om zelf een paar ringdansen te leren. Ongeveer de helft van de bezoekers zijn beginners, dus je hoeft je nergens voor te schamen! Bovendien hoef je geen kennis van het Russisch te hebben. De dansen worden wel in het Russisch uitgelegd, maar er zijn altijd vóórdansers. En iedereen moet meedansen!

Mijn tweede tip is de club Zjivoj ugolok (adres: via de binnenplaats van de academie van financiën en juridiek, Serpuhovski as. e. 17). De avonden dat de voorstelling 'Russische volkstradities: van Vladimir tot Koersk' opgevoerd wordt is deze kelderzaal propvol. En terecht! Er wordt muziek gemaakt op allerlei spannende instrumenten, niet alleen de klassieke balalajka en er wordt de hele avond gedanst en gezongen.

Tekst en foto: Astrid Sällström Rykova

Lieve mensen ,

Ik doe mee met het leukste bikini meisje van NL verkiezing.. en zou het SUPER vinden als jullie op mij willen stemmen..
Het is zo gebeurd en adres en dergelijke hoef je niet in te vullen.. Slechts je naam en email adres..

Niet alleen ik , maar ook JIJ kan leuke prijzen winnen !!!!!!!!!!!!

Alvast bedankt

http://www.telegraaf.nl/lifestyle/glamourgirls/2660136/_Wie_is_de_mooiste___.html?p=1,1


xx
www.iraida.org